نگاهی به وصیت نامه شیرکو بی کس امپراطور شعر دنیا

کوردانه - شیرکو بیکس ماه مهِ ۱۹۴۰ در سلیمانیه کردستان عراق متولد شد و  در چهارم اوت ۲۰۱۳ در سوئد درگذشت وی در سال ۱۹۸۸ ازسوی انجمن قلم سوئد، برندهٔ جایزه کورت توخولسکی (Kurt Tucholsky) شد. سال ۲۰۰۱ جایزه پیره‌مێرد (پیرمرد)، شاعر بزرگ کُرد به وی اعطا شد. شیرکو از شاعران پرکار جهان بود، از وی بالغ بر ۳۸ دیوان شعر با تجربه‌های مختلف چاپ شده‌است. از او با عنوان امپراتور شعر دنیا یاد می‌شود. سروده‌های او به زبان کردی هستند. وی فرزند فایق بیکس از شاعران مبارز و شناخته شده کرد بود.

کوردانه - شیرکو بیکس ماه مهِ ۱۹۴۰ در سلیمانیه کردستان عراق متولد شد و  در چهارم اوت ۲۰۱۳ در سوئد درگذشت وی در سال ۱۹۸۸ ازسوی انجمن قلم سوئد، برندهٔ جایزه کورت توخولسکی (Kurt Tucholsky) شد. سال ۲۰۰۱ جایزه پیره‌مێرد (پیرمرد)، شاعر بزرگ کُرد به وی اعطا شد. شیرکو از شاعران پرکار جهان بود، از وی بالغ بر ۳۸ دیوان شعر با تجربه‌های مختلف چاپ شده‌است. از او با عنوان امپراتور شعر دنیا یاد می‌شود. سروده‌های او به زبان کردی هستند. وی فرزند فایق بیکس از شاعران مبارز و شناخته شده کرد بود.

​​​​​​​به گزارش زریان موکریان؛ وصیت نامه شیرکو بی کس به شرح زیر است:

من نامەوێ لە هیچ كام لەو گرد و گردۆڵانەدا بنێژرێم كە دیارن و ناویان ئەبرێ، یەكەم؛ لەبەرئەوەی پڕبونەتەوە و دووەم؛

دووهه م لەبەرئەوەی من حەز بە قەرەباڵغی زۆر ناكەم.

من ئەمەوێ ئەگەر سەرۆكی شارەوانی و ئەنجومەنی شارەوانی شارەكەم رێگەم پێبا و ئەوەم پێ رەوا ببینن كە لە پاركی ئازادیا و بە تەنیشت مۆنۆمێنتەكەی شەهیدانی 1963ی سلێمانییەوە بمنێژن،

ئەوێ خۆشترە و تەنگەنەفەس نابم.

من حەز ئەكەم بە مردوویش نزیكی ئەو خەڵكە‌ و ژن ‌و پیاو‌ی شارەكەم‌ و دەنگی مۆسیقا ‌و گۆرانی ‌و هەڵپەڕكێ‌ و یانە جوانەكانی ئەو پاركە بم.

با كتێبخانەكەم‌و دیوانەكانم و وێنەكانم ببرێن بۆ شوێن مەزارەكەم،

با كافتریایەك‌ و باخچەیەكی بچكۆلانە لەو شوێنەدا هەبێ، بۆئەوەی شاعیران‌ و نو‌سەران‌ و كچ ‌و كوڕی دڵدار ببنە میوانم.

من ئەمەوێ لە ئێستاوە بەچاوی خەیاڵ تەماشای ئەو پاركە بكەم‌ و دوای مردنی خۆم ببینم.

ئەمەوێ بەدەم چریكەی دیلان ‌و ئەڵڵا وەیسیەكەی مەردان ‌و سرودی خوایە وەتەن ئاواكەی ـەوە ئاڵای كوردستانم تێوە پێچرابێ ‌و بنێژرێم.

من ئەمەوێ لە پرسەكەمدا مۆسیقا لێبدرێ،

لەناو مەزارەكەمدا تابلۆی جوانی هونەرمەندانی شارەكەم هەڵبواسن.

من ئەمەوێ دوای خۆم‌ و بەناوی (بێكەس)ەوە خەڵاتێكی ساڵانە تەرخان بكرێ ‌و بدرێت بە جوانترین دیوانە شیعری هەڵبژێردراوی ئەو ساڵە ‌و خەرجی ئەم خەڵاتەیش لەو میراتە بدرێ كە جێیدەهێڵم.

 

*************************************************************

وصیت نامه ی اسطوره ی شعر کوردی

شیرکو بی کس

 

 

نمیخواهم در هیچ گورستان و گلزار هنرمندانی که میشناسیم دفن شوم

به دو دلیل

1) این مکانها دیگر فضایی برای نفس کشیدن ندارند

2)انکه من از ازدحام و شلووغی خوشم نمی اید

اگر شهرداری شهرم (سلیمانیه)اجازه دهند

میخاهم که مرا در پارک آزادی

در جوار یادمان شهدای 1963 دفن کنند

انجا بهتر است و میتوانم نفس بکشم

من بعد از مرگ نیز ترجیح میدهم که در کنار مردان و زنان و فرزندان شهرم باشم

به موسیقی و رقص فرزندان سرزمینم ،در این پارک گوش فرا دهم،

کتابخانه ی شخصیم،

دیوانهای شعرم،

و عکسهایم را در مکانی نزدیک مزارم نگه داری کنید.

 

کافه تریایی و باغچه ای کوچک در کنار مزارم باشد

تا نویسندگان و شعرا

همچنین عشاق سرزمینم مهمانم شوند.

من از همین الان بر بال خیال

این پارک را بعد از مرگ خودم تجسم میکنم

میخواهم با صدای چهچه ی (دیلان)

الله ویسی (علی مردان)

وسرود (خوایه وه ته ن ئاوا که ی)

پرچم کوردستان کفنم شود و به خاک سپرده شوم

میخواهم در ختمم

نوای موسیقی باشد

تابلوهای زیبای هنرمندان شهرم مزارم را بیارایند

میخواهم بعد از من

جایزه ای سالانه بنام بی کس

به بهترین دیوان شعر منتخب سال داده شود

هزینه ی جایزه هم ،

از ماترکم تامین شود.