برکناری سرپرست محیط زیست بوکان و بن بست تغییرات در آذربایجان غربی

سرویس موکریان – عبدالعزیز مولودی نویسنده و فعال مدنی در یادداشت زیر به برکناری دکتر رحیم عبدالکریمی که ۱۳ ماه سرپرستی اداره حفاظت از محیط زیست بو‌کان را بر عهده داشت و در این حوزه عملکرد درخشانی داشته پرداخته است.

سرویس موکریان – عبدالعزیز مولودی نویسنده و فعال مدنی در یادداشت زیر به برکناری دکتر رحیم عبدالکریمی که ۱۳ ماه سرپرستی اداره حفاظت از محیط زیست بو‌کان را بر عهده داشت و در این حوزه عملکرد درخشانی داشته پرداخته است.

​​​​​​​به گزارش زریان موکریان؛ در این یادداشت آمده است:

مدیریت اقتضایی در هر سطحی از تصمیم گیری، بر پایه ی منطقی استوار است که معطوف به نتیجه ی تصمیم و منافعی است که برای سازمان از یک سو و برای مخاطبان سازمان یعنی منافع عمومی جامعه ایجاد می کند. از این نظر است که تصمیمات اتخاذ شده در مدیریت اقتضایی معطوف به ایجاد بالاترین حد ممکن منفعت سازمانی و اجتماعی است. در غیر این صورت، اگر مدیریت اداری و سازمانی نتواند از طریق تصمیم گیری های خود، به ایجاد منفعت بیشتری برای جامعه و سازمان بپردازد، می توان گفت که در هر دو حوزه به اتلاف نیرو، سرمایه، وقت و از همه مهمتر اعتماد اجتماعی پرداخته است.

بکارگیری دکتر عبدالکریمی در مقام مدیریت اداره حفاظت محیط زیست در مدت یک سال گذشته، این بارقه  امید را در اذهان عمومی از یک سو و از سوی دیگر علاقمندان به محیط زیست ایجاد کرد که در تصدی یک مدیر شهرستان، منطقی عمل شده و این انتظار تقویت شد که در سایر حوزه ها نیز این تصمیم اقتضایی ساری شود و افراد توانمند منصوب شوند.

حضور آقای دکتر شهریاری به عنوان استاندار جدید استان و اقدامات اولیه ی ایشان که از ابتدا انتظار می رفت با مدیریت اقتضایی خود و با حمایت تهران، تغییرات قابل توجهی در مدیریت استان و به تبع آن درشهرستان ایجاد کند، به تقویت انتظار یادشده می پرداخت. البته هزینه بر بودن و مشقت مقاومت ایشان در برابر جریان های تندرو در استان، دشواری کار را نشان داد و به نظر می رسد که راکد شدن تغییرات، عدم تعیین وضعیت فرماندار در شهری چون بوکان و البته برکناری نیرویی چون دکتر عبدالکریمی که به حق در مدت یک سال و اندی تصدی این مقام توانست تغییرات قابل قبولی را در این حوزه ایجاد نماید، اعتماد عمومی را حداقل اگر نه در همه اقشار که در میان گروه ها و اقشاری که با محیط زیست و مسائل آن آشنایی و دغدغه حفظ آن را دارند، برگردانده بود؛ همگی نشان از به بن بست رسیدن تغییرات در استان دارد.

در این زمینه این سوال پیش می آید که با کدام شکل ازتصمیم گیری و مدیریت اقتضایی ایشان برکنار شده است؟ و چه سودی این برکناری برای مردم منطقه، سیستم اداری و در مجموع استان در بر داشت که اقدام به برکناری مدیری توانمند، با تجربه و مهمتر از آنها با دانشی بالاتر از سطح اداره ی شهرستان واگر اغراق نباشد – حتی بالاتر در سطح استان شده است.

به نظر می رسد علیرغم کارایی های واقعی ایشان و دانش علمی و مسئولیت پذیری و صد البته جدیت در اعمال قانون و تحقق حقوق اداری و اجتماعی مردم، ایشان از مدیریت این اداره برکنار شده است.

استان آذربایجان غربی به عنوان استانی ویژه همواره در نزد مسئولان اداری کشور مطرح بوده است. باید امیدوار بود که در آینده هم این "ویژه بودن" استان رفع شود و هم در سایه ی آن، شایستگی ملاک تصمیم گیری ها و .... شود.