استقبال منتقدان استرالیایی از روایتگری نویسنده مهاجر کُرد در استرالیا

سرویس کوردانه- منتقدان استرالیایی، کتاب «هیچ دوستی به جز کردها» اثر بهروز بوچانی، نویسنده مهاجر کرد را جزء آثار کم نظیری توصیف کرده اند که از تکنیک های مختلف برای بیان مشکلات پناهجویان در جزیره مانوس اتفاده کرده است.

سرویس کوردانه- منتقدان استرالیایی، کتاب «هیچ دوستی به جز کردها» اثر بهروز بوچانی، نویسنده مهاجر کرد را جزء آثار کم نظیری توصیف کرده اند که از تکنیک های مختلف برای بیان مشکلات پناهجویان در جزیره مانوس اتفاده کرده است.

​​​​​​​به گزارش زریان موکریان، بهروز بوچانی، پناهنده کرد که دولت استرالیا از ورود وی به این کشور جلوگیری کرده است، دیگر یک آواره گمنام در جزیره مانوس به همراه 400 آواره دیگر نیست. بوچانی با نوشتن کتابی برای بیان دردهای آوارگان، توانست دو جایزه ادبی مهم کشور استرالیا را به دست آورد.

بوچانی این روزها به خاطر نوشتن کتاب « هیچ دوستی به جز کردها» به یک چهره جهانی تبدیل شده است. دو دانشگاه برتر جهانی از وی خواسته اند به عنوان استاد افتخاری در این دانشگاهها حضور داشته باشد. سبک گیرای کتاب و استقبال جهانی از نسخه انگلیسی آن باعث شد او از اردوگاه مانوس خارج شود.

رسانه های استرالیایی این روزها با توجه به استقبال جهانی از کتاب بهروز بوچانی، به نقد کتاب وی پرداخته اند. نویسندگان این کشور این کتاب را در زمره کتاب های برتر دو سال گذشته در حوزه روایت توصیف کرده اند.

در برخی از نقدها، بهروز بوچانی شاعر آکادمیک کُرد معرفی شده است. این توصیف از بهروز بوچانی از سوی یان مکفی، وزیر سابق دادگستری استرالیا ارائه شده است. وزیر سابق دادگستری استرالیا که دانش آموخته حقوق است، بر این باور است که روایت بهروز از زندگی پناهندگان بهترین در نوع خود است و هیچ کس دیگری نمی توانست بهتر از او در این قالب ادبی مصیبت آوارگان را بیان کند و بهروز شایسته بردن جوایزی بوده که نصیب خود کرده است.

حداقل 10 تن از نویسندگان و حقوقدانان استرالیا که برخی از آنها از اساتید دانشگاه های استرالیا هستند نقدهای بسیار مثبتی درباره این نویسنده، روزنامه نگار و فیلمساز کرد ارائه کرده اند. اکثر آنها مهم ترین عناصر این کتاب را شجاعت و بیان خلاقانه در ایجاد این اثر ادبی دانسته اند.

برخی از منتقدان که خود از مقامات سابق استرالیا بوده اند بر این باورند هیچ کس دیگری مانند بهرورز بوچانی با کتاب معجزه گرش نمی توانست جامعه این کشور را از رنج جانکاه آوارگان در نزدیکی این کشور مرفه آگاه کند.