فراموشی حقوق شهروندی کودکان کردستانی و بی توجهی بە مطالبات آنان

سرویس کردستان - یحیی صمدی روزنامه نگار باسابقه کردستانی در یادداشت زیر به بررسی حقوق فراموش شده کودکان کردستانی پرداخته است.

سرویس کردستان - یحیی صمدی روزنامه نگار باسابقه کردستانی در یادداشت زیر به بررسی حقوق فراموش شده کودکان کردستانی پرداخته است.

​​​​​​​به گزارش زراین موکریان، متن این یادداشت به شرح زیر است:

توجه به فرهنگ سازی زندگی شهری و ایجاد فضاهای آموزشی و تفریحی توسط شهرداری برای کودکان یک ضرورت است اما شهربازی سنندج که با آن شرایط بد و کمبود امکانات و فضای نامناسبش تنها مکان تفریح و بازی کودکان بود به علت غیر استاندار بودنش تعطیل شد و تاکنون شهرداری سنندج در راستای توجه به تحقق مطالبات و نیاز کودکان اقدامی درخور و شایسته انجام نداده و در این عرصه کوتاهی کرده است.

چهار پنچ سال پیش بود و پس از پیگیری های مکرر اداره استاندارد و پس از تذکرات زیادی در رابطه با استانداردسازی وسایل بازی در شهربازی ها به بهره برداران و عدم رعایت قوانین استانداردسازی موضوع از طریق مراجع قضایی مسئله پیگیری شد و در نهایت شهربازی سنندج به دلیل تامین امنیت و حفظ جان کودکان پلمپ شد.

پارکی هم در دامنه کوه آبیدر سنندج داریم به نام "پارک کودک"، تنها مکانی که به کودکان اختصاص ندارد و هیچ امکانات و فضایی برای کودکان ندارد این پارک است که به مکانی برای نمایشگاه محصولات مختلف تبدیل شده است و به صورت دائم نیز به محل پخت و پز نان و آش محلی و سوپرمارکت و چای خانه ها و قلیانسرا و محل تجمع های دوستانه و برخی اوقات خانوادگی تبدیل شده است و جالب است کسی هم پاسخگو نیست و این پارک، همان پارکی است که پارسال چرخ و فلک فرسوده و مستهلک آن سبب مرگ تلخ و ناگوار نوجوان سنندجی شد.

چندین سال است که وعده های گوناگونی در قالب طرح ها و ایده های زیبا از سوی مسئولان شهری به ویژه شهرداری و اعضای شورای اسلامی شهر سنندج در دوره های مختلف در ارتباط با احداث و راه اندازی یک شهر بازی روباز استاندارد در مرکز استان مطرح می شود ولی متاسفانه تاکنون هیچ کدام از این وعده ها عملیاتی و اجرایی نشده و در حد شعار باقی مانده است و شاید در دوره های بعدی انتخابات مجلس و به ویژه شورای شهر دوباره شاهد بیان و بازگو کردن این وعده های شیرین برای کودکان و نوجوان مظلوم این دیار باشیم.

شهر سنندج نزدیک به یک سوم جمعیت بیش از یک و نیم میلیونی استان کردستان را در خود جایی داده است که بخش زیادی از این جمعیت باید برای گذراندن چند ساعتی از اوقات تعطیل خود در پارک ها و فضاهای سبز به مناطق اطراف پناه ببرند و این مشکل و معضل زمانی بیشتر ناخوشایند جلوه می کند که کودکان این خانوداه ها مکانی برای تفریح و بازی و سرگرمی نداشته و به جای حضور در شهر بازی و سوار شدن بر چرخ و فلک و استفاده از وسایل بازی و نشاط آور استاندارد باید همچنان در حسرت بمانند و فقط در برنامه های تلویزیونی این مهم و حق را نظاره گر باشند.

ایجاد شهر بازی در سنندج به عنوان مرکز کردستان در پارک ملت این شهر تنها پارکی که پذیرای شهروندان در ایام تعطیل بود به حدود بیش از 30 سال قبل باز می گردد و همه اقشار مردم به ویژه جوانان برای تفریح و سرگرمی به این مکان پناه می بردند و کودکان نیز با وجود محدودیت و کمبود امکانات در شهر بازی این شهر اما دلخوش بودند و جالب است پس از چندین سال مسؤلان متوجه شدند این شهر بازی غیر استاندارد است و چهار دوره شورای اسلامی شهر و به ویژه شهرداری سنندج به این موضوع اهمیت نداده بود و بی توجهی و عدم نظارت به این مکان، ادامه فعالیت آن را موجب شده بود.

ایجاد شهربازی مناسب و استاندارد مطالبه کودکان کردستانی از مسؤلان است، استانداری، نهادهای مرتبط، به ویژه شهرداری و شورای اسلامی شهر این مطالبه را بیشتر مدنظر داشته باشند. تقاضایی که تاکنون به ویژه شهرداری برای تحقق آن اقدامات لازم و مکفی را انجام نداده و فصول تفریح و بازی کودکان نیز در سال جاری شروع شده و به زودی روبه اتمام است و آنان باید همچنان از بی توجهی به حقوقشان حسرت بخورند و مسؤلان را مؤاخذه کنند چون در همه شهرهای کشور و حتی بعضی از روستاها نیز وسایلی برای بازی کودکان در نظر گرفته شده است اما کودکان این شهر از این حق محروند.

در حالی که نیاز و مطالبه اصلی کودکان سنندجی و شهروندان این شهر در خصوص ایجاد فضایی برای تفریح و سرگرمی بازی کودکان همچنان ادامه دارد اما وعده های مسئولان مختلف در عرصه مدیریت شهری به ویژه شهردار و مدیران این نهاد تا این لحظه رنگ واقعیت به خود نگرفته است و با گذشت زمان نسبت به این مهم بی توجهی کرده و آن را به فراموشی سپرده اند و شاید فکر می کنند که مردم و کودکان این شهر دچار فراموشی شده و نیازی به نشاط و تفریح ندارند.

با توجه به زندگی شهرنشینی و همچنین کاهش تحرک در بین خانواده ها لازم است که کودکان بخشی از اوقات خود را در فضای آزاد و پر از نشاط و شادابی طی کنند و کودکان نیاز جدی به حضور در مکان های عمومی به ویژه پارک و فضای بازی رو باز دارند اما سرمایه و هزینه هایی که مردم در مکانهای تفریحی و تفرجی صرف می کنند به عنوان سودی سرشار به حساب می آید، همچنین اینگونه مکانها و امکانات موجود در آن نقش

 

بسیار مهم و تأثیرگذاری در جذب گردشگر دارند. در حالی که مدیریت شهری سنندج تاکنون به این موضوع اهمیت نداده و شورای شهر هم نظارت و پیگیری لازم را برای مجاب کردن شهرداری جهت توجه به این اصل انجام نداده است.

در سال 93 کودکان شین آبادی مهمان شورا و شهرداری سنندج بودند و هنوز مکانی را که برای استراحت آنان در نظر گرفته شده بود را فراموش نکرده ایم، ساختمانی در خیابان 17 شهریور سنندج که برای نگهداری متکدیان و افراد بی خانمان در نظر گرفته شده بود پذیرای این کودکان دل سوخته شد و وقتی آنان را برای گذراندن چند ساعت تفریح و سرگرمی به همراه آقای حسینی رئیس کمیسیون فرهنگی شورا به شهر بازی سنندج بردیم غیر از خجالتی نتوانستیم به آنان چیزی بگوییم و فقط نزد کاک رحمان قهوه چی یک چای مهمانشان کردیم و افسوس خوردیم برای وضعیت پایتخت فرهنگ و هنر کردستان و شب هم آقای حسینی با دف نوازی و دخترم ژوان با نوازندگی ساز دیوان دقایقی در آن مرکز خجالت آور، نگاه پر از مظلومیت و شرف پر از استوارشان را خیس از اشک کردند..بازهم آن شب را یادم نمی رود....

شهرداری باید از بودجه های فرهنگی و آموزشی برای کودکان فضاهای فرهنگی و آموزشی و تفریحی مناسب و درخور با نرخ بلیط پایین فراهم کند و در راستای آگاه سازی و ارتقاء توان فرزندان این دیار در عرصه های فرهنگی، هنری، ورزشی، اجتماعی و تفریحی برنامه های مدون و بلند مدت داشته باشد و مطالبه و حقوق کودکان را بر اساس وظایف تعریف شده و حققوق شهروندی تحقق ببخشد تا در آینده آنان بتوانند خدمات ارزنده تر و مناسب تری برای کشور و منطقه ایجاد کنند.

مناقصه مطالعات و طراحی شهربازی سرپوشیده در پارک ملت سنندج در 1391 منتشر شد و پس از مدت ها بلاخره سرمایه گذار مشخص شد و نخستین شهربازی سنندج در زمینی به مساحت دو هزار و ۷۰۰ متر مربع و در سه طبقه و هزینه ای در حدود 10 میلیارد تومان احداث شد و در این مکان، وسایل بازی و تفریح برای کودکان و بزرگسالان هم درنظر گرفته شده است که در دی ماه سال 96 به بهره برداری رسید ولی به دلیل اینکه با مشارکت بخش خصوصی است هر شهروندی به دلیل کمبود درآمد و بالا بودن هزینه های زندگی توان حضور در این شهربازی سرپوشیده را ندارد چون کودکان محلات حاشیه که دارای پدرانی کارگر و کم درآمد هستند انتظار دارند شهرداری شهربازی بزرگی داشته باشد که با هزینە پایینی برای آنان هم مناسب باشد و مهمتر از آن هدف از شهر بازی همان پارکی است که از وسایل سرگرمی و تفریحی و همچنین سواری برای سرگرم کردن گروه بزرگی از مردم به ویژه کودکان با تجهیزات و امکانات مناسب و استاندارد با محوریت تفریحی، فرهنگی و آموزشی تشکیل شده‌است که نسبت به پارک‌های ساده یا زمین‌های بازی داخل شهری و شهربازی های کوچک سرپوشیده امکانات سرگرم کنندهٔ و آموزشی بیشتری دارند.

اولاً شهر بازی در فضایی رو باز حق همه کودکان است که به دلیل استاندارد نبودن، شهربازی سنندج پلمپ شده و جمعیت زیادی از کودکان و نوجوانان از داشتن یک پارک و شهر بازی با تجهیزات تفریحی استاندارد لازم محروم شده اند، اما جالب است دایر شدن مکان ها و فضاهای شهری دیگر برای تفریح های پر خطر و نا سالم نظیر توسعه قلیان سراها خیلی زود فراهم می شود و این از آسیب های این دیار و کوتاهی مسولان مرتبط است.

منشور حقوق شهروندی در قالب یک دیباچه، سه فصل و چندین ماده تدوین شده است. فصل دوم تحت عنوان «حقوق شهروندی» با قائل شدن به تقسیم بندی موضوعی حقوق؛ منجمله «حیات و سلامت»، «اشتغال و کارشایسته»، «خانواده، زنان، کودکان و کهنسالان»، حقوق مربوط به هر حوزه را تقسیم بندی خاص خود قرار داده است که در بند104 ماده3 به شرح زیر اشعار می دارد: «کودکان باید از حمایتهای اجتماعی متناسب با نیازهای ویژه ی آنان، خدمات بهداشتی مناسب؛ ازجمله تغذیه و آب سالم، محیط زندگی مساعد؛ اعم از خانه و مدرسه، خدمات درمانی و پزشکی با کیفیت، تفریح، فعالیتهای خلاقانه و سرگرم کننده، امکانات آموزشی و تحصیلی مناسب، مربیان و معلمان متخصص و صلاحیت دار برخوردار باشند و همچنین از فضا و امکانات مناسب سازی شده برای کودکان دارای معلولیت» سخن به میان آورده است.

قضاوت با مسؤلان، شهروندان و بەویژە فعالان حقوق کودکان، در شهر سنندج کودکان و نوجوانان سالم به کودکان کار تبدیل شده اند و کودکانی که پدران و مادرانشان با تلاش، سختی و کار زیاد آنان را اداره کردە و برای ساختن آینده این مملکت پرورش می دهند از فضای لازم و کافی برای خنده و تفریح و سرگرمی برخوردارند نیستند و باید در خانه های کوچک آپارتمانی یا منازل قدیمی محلات حاشیه شهر، خانه نشین بمانند و پناه به فضای مجازی ببرند و آن وقت انتظار داشته باشیم تهاجم فرهنگی و جنگ نرم و برنامه های بدآموزی ماهوارەها هم برآنها تاثیر نگذارد. کمی به این موضوع توجه کنیم و امروز برای این مهم چاره اندیشی کنیم چون فرداها دیر می شود.