چینی‌ها؛ بلای جان صنایع‌دستی کردستان

سرویس کردستان- ورود چینی‌ها به بازار محصولات دستی استان کردستان لطمه زیادی به بخش صنایع‌دستی کردستان وارد کرده است.

سرویس کردستان- ورود چینی‌ها به بازار محصولات دستی استان کردستان لطمه زیادی به بخش صنایع‌دستی کردستان وارد کرده است.

​​​​​​​به گزارش زریان موکریان؛  صنایع دستی در هر کشور، نمادی از فرهنگ و هویت آن به شمار می‌رود و در سنندج نیز صنایع دستی با پیشینه‌ای غنی و پرقدمت، سالیان سال است که چشم خریداران و دوستداران هنرهای اصیل را به خود خیره کرده و در این عرصه نیز هنرمندان زیادی وجود دارند; «یدالله صادقی» متولد سال 56 و 25 سال سابقه حرفه‌ای در عرصه صنایع‌دستی را در کارنامه خود دارد. در ادامه گفت‌وگوی خبرنگار  تسنیم با این هنرمند خوش‌ذوق سنندجی را بخوانید:

-: از چه سالی در این صنعت فعالیت دارید و به چه دلیلی به آن روی آوردید؟

صادقی: علاقه، میل و کشش درونی به هنر می‌تواند به صورت فطری در انسان وجود داشته باشد و علاوه‌‌‌‌بر آن انسان جمال و زیبایی را دوست دارد و هنر صنایع‌دستی از این امر مستثنی نیست. من نیز طالب این حس و زیبایی هستم و برای پاسخ به نیازهای درونی به نازک‌کاری و صنایع‌دستی که شاخه‌ای از هنر است و در ابعاد مختلف معنا و تشابهات زیادی دارد، روی آوردم.

از کودکی علاقه فراوانی به این هنر به‌خصوص نازک‌کاری داشتم. حقیقتا هیچ وقت انتخاب نکرده‌ام که نازک کار شوم و دلیلی برای کارهایم پیدا نمی‌کنم. من فقط به حسی که در وجودم است اجازه می‌دهم نقش‌آفرینی کند. از سال 72  به‌صورت حرفه‌ای آغاز به کار کرده و به دلیل علاقه, پیشرفت خوبی داشتم.

-: در ابتدا کمی درباره جایگاه صنایع دستی سنندج در عرصه هنر صحبت بفرمایید.

صادقی: صنایع دستی، حاصل روح ملت‌ها و دستاورد هنرهای آموخته از نسلی به نسل دیگر است. بنابراین، صنایع دستی تنها کالائی برای مبادله نیست، بلکه خصوصیات فرهنگی و ویژگی‌های قومی، از طریق این کالا مبادله می‌شود و نوعی ارتباط فرهنگی در میان جامعه‌ها پدید می‌آورد. متاسفانه صنایع دستی در سنندج ارزش زیادی برای مردم ندارد در حالی‌که اهل صنعت, فعالیت زیادی در این عرصه دارند.

-: از آنجا که سایه سنگین حضور چینی‌ها بر اغلب تولیدات داخلی ما سایه افکنده آیا در عرصه صنایع‌دستی سنندج هم آثار چینی وجود دارد؟

صادقی: صنایع دستی تجلی ویژگی‌های فرهنگی و مظهر تمدن کشور است که باید زمینه برای توسعه این بخش فراهم شود. هم‌اکنون بخش صنایع دستی کشور یکی از مهمترین ظرفیت‌ها و پتانسیل‌هایی به شمار می‌رود که می‌تواند در توسعه و پیشرفت کشور و همچنین تحقق اقتصاد مقاومتی نقش تاثیرگذاری ایفا کند. متاسفانه بخش صنایع دستی با وجود علم آن، مواد اولیه ارزان قیمت در مناطق و نیروی جویای کار هنوز نتوانسته جایگاه اصلی خود ر ا پیدا کند و جدا از آن مشکلات و آسیب‌های جدید امروزی, به این بخش صدمه وارد می‌کند.

-: حضور هنرمندان سنندجی در عرصه تولیدات صنایع سنتی ایرانی چگونه است; و چگونه می‌توان از این امکان و ظریفت بیشتر استفاده کرد؟

 

صادقی: هنرمندان سنندجی نظیر بسیاری از هنرمندان دیگر در عرصه صنایع دستی به‌‌‌‌‌‌صورت حرفه‌ای  فعالیت دارند ولی به مرور زمان و با رونق هرچه بیشتر بازار چین، کارهایشان کمرنگ می‌شود, بنابراین سختی کار و درآمد کم موجب شده که گرایش بسیاری از مردم به شغل, هنر و صنایع کاهش یابد.

-: صنایع دستی سفیر فرهنگی هر استان است، توجه مسئولان به آن چگونه است؟

صادقی: ورود چینی‌ها به تولیدات و بازار محصولات دستی ایران و استان کردستان, لطمه زیادی به بخش صنایع دستی وارد کرده, صنایع‌دستی نماد فرهنگ و سفیر فرهنگی هر استانیست که راه دور و درازی را تاکنون طی کرده اما با ورود بازار چین و در دست گرفتنن تولیدات مختلف تشخیص یک کالای دستی واقعی ایرانی از کالاهای چینی برای برخی مردم سخت است و این در حالی‌ست که قیمت پایین, احتمال خرید کالای چینی را افزایش می‌دهد.

-: شناخت هنری عامل مهمی در خرید صنایع‌دستی است, به‌نظر شما این عامل چه میزان در خرید صنایع‌‌‌‌‌‌دستی موثر است?

صادقی: خیلی مهم است که مردم نسبت به فرهنگ خود شناخت پیدا کنند. شناخت هنری باعث می­شود که قدرت تشخیص پیدا کنند. به این صورت هست که قادرند تشخیص ­دهند که نقوش اصلا صحیح هستند یا نه. ایرانی هستند یا نه. در موردشان فکر شده یا نه. درست اجرا شده یا نه. متاسفانه امروز، مردم با فرهنگ، هنر و گذشته خود آمیخته­نیستند. باید آشناتر شوند و فرهنگ خود را بشناسند تا بتوانند از نقوش سر در آورند.

-: به‌نظر شما برای به‌حداقل رساندن مشکلاتی که در حال حاضر گریبانگیر هنر میناکاری هست, چه اقداماتی باید صورت گیرد?

صادقی: مشکل زیادی در حوزه هنر هست و میناکاری بخشی از کلیت هنر ایران است. وارد بحث‌های تخصصی هنر نشویم چراکه بیشتر به عهده خود هنرمندان هست و ارتباط و همکاری بیشتر هنرمندان به حل این نوع از مشکلات کمک می‌کند. به نظر من مهم‌ترین مشکلی که گریبانگیر هنر ماست، عدم شناخت است; عدم شناخت نسبت به فرهنگ و خاک می‌تواند یک مملکت را نابود کند. مردم ما از تاریخ، زبان، فرهنگ، هنر و موسیقی خود آنگونه که شایسته است مطلع نیستند. ما باید تمام تلاش خود را از طریق رسانه انجام دهیم و به شکل‌های مختلف سعی کنیم که مردم را به فکر واداریم. مردم را به شناخت هنر و فرهنگ تشویق کنیم. مردم تشویق شوند در مورد هنر و فرهنگ خود، مطالعه کنند، بشنوند و ببینند.