در نقد خداحافظی عثمانی از عالم سیاست

افراد سالم در هر موقعیتی سالم خواهند بود/ دکتر شهباز محسنی

سرویس مقاله_این یادداشت به قلم دکتر شهباز محسنی عضو هیئت علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد مهاباد نوشته شده و در کانال رسمی وی منتشر شده است.

سرویس مقاله_این یادداشت به قلم دکتر شهباز محسنی عضو هیئت علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد مهاباد نوشته شده و در کانال رسمی وی منتشر شده است.

​​​​​​​دکتر قسیم عثمانی، نماینده محترم بوکان، در صفحه اینستاگرام خود، پس از دوازده سال نمایندگی، نومیدانه و مأیوسانه اعلام کرده که دوباره برای مجلس نام نویسی نخواهد کرد و از  دنیای آلوده سیاست خداحافظی خواهد کرد.

 این اظهار نظر ایشان، مرا به یاد سخن علامه سعید نورسی انداخت که می گوید اعوذ بالله من الشیطان و السیاسه...!! گویی سیاست مرادف شیطان است! از آنجا که گفته اند شرف المکان بالمکین، واقعیت آن است که سیاست فی نفسه آلوده نیست. سیاست، از ریشه ساس یسوس به معنی تدبیر امور است.  قانون و قاعده ای است که  از هزاران سال پیش که بشر، حکومت برپا کرده برای اداره امور جامعه به کار گرفته است.  این افرادند که با روشهای غیر اخلاقی  آن را آلوده به دروغ و ریا کرده و می کنند و از آن وسیله ای برای تبعیض و ستم و نابرابری می سازند که نمونه هایش بسیار است. بر اساس تجربه بشری، در همه جای دنیا حوزه نقد و نظر  و قلم نخبگان و دستگاه سالم قضا و نظارت  برای کنترل و کاستن این آلودگیهاست.   به گمانم افراد سالم و تحول خواه و موثر و ملتزم و خدوم، با احساس مسؤولیت باید به میدان بیایند و خون تازه ای در رگهای جامعه به گردش درآورند.

اگر کسی سالم باشد در هر مقام و موقعیتی در حد مقدور بطور سالم و موثر  خدمت خواهد کرد و اگر ناسالم باشد در هر پست و مقامی که قرار گیرد سوء استفاده خواهد کرد و منشأ فسق و فجور خواهد بود. هستند بعضی پزشکان که در کار طبابت از مریضان زیر میزی می گیرند یا مدیرانی که مرتکب ارتشاء می شوند یا بخشداری که در  مناطق مرزی در کنار کارش، به قاچاق بنزین و معامله کردن می پردازد یا نماینده ای که  صندلی مجلس را تبدیل به وسیله  برای کار و کسب می کند یا پایان نامه نویسی و نمره فروشی در دانشگاهها و مدارس که مایه آبروریزی مراکز آموزشی شده...

جامعه ایران جامعه ای است کم کار. کم کاری آفت بزرگی است که مثل خوره به جان این مملکت افتاده است و عامل اصلی این فساد هم  بعضی مدیران و مسؤولان و نماینده ها و آقازاده هایشان هستند که در ترویج این آفت بزرگ دخیل اند.  و الا سرزمینی چون ایران با این همه نعمت و پتانسیل و منابع، حال و روزش نباید چنین می بود. 

(وَيْلٌ لِلْمُطَفِّفِينَ

واى بر كم ‏فروشان

الَّذِينَ إِذَا اكْتَالُوا عَلَى النَّاسِ يَسْتَوْفُونَ

که چون از مردم پيمانه بستانند تمام و کامل می گیرند

وَإِذَا كَالُوهُمْ أَوْ وَزَنُوهُمْ يُخْسِرُونَ

و چون براى آنان پيمانه يا وزن كنند به ايشان كم دهند).

کاش نماینده های مجلس، به جای روشهای نامشروع کنونی و دخالتهای ناروا در کار مدیران و عزل و نصب های مدیران پایین، به کار اصلی خود یعنی تقنین و نظارت درست می پرداختند و مجلس را با معامله گریها و رویکرد کاسبکارانه، از کارایی و حیز انتفاع نمی انداختند و اینچنین سبک نمی کردند.