آنچه بر مزار شیخ رضا، مشهورترین هجو نویس کُرد نوشته شده است

سرویس کوردانه- شیخ رضا طالبانی، فرزند شیخ عبدالرحمان طالبانی مشهورترین هجو‌نویس کُرد است که به زبان‌های کُردی، عربی، فارسی و ترکی شعر سروده است.

سرویس کوردانه- شیخ رضا طالبانی، فرزند شیخ عبدالرحمان طالبانی مشهورترین هجو‌نویس کُرد است که به زبان‌های کُردی، عربی، فارسی و ترکی شعر سروده است.

​​​​​​​به گزارش زریان موکریان، شیخ رضا فرزند عبدالرحمان طالبانی از مشایخ طریقت قادریه است که به عنوان مشهورترین هجونویس کُرد مشهور است.

شیخ رضا فرزند شیخ عبدالرحمان فرزند ملا احمد زنگنه و از خانواده کاکه سوری قراخ و از خانواده‌های بزرگ ایل زنگنه است.

وی در سال 1254 هجری، (۱۸۳۱) میلادی در روستای قرخ در نزدیکی شهر کرکوک عراق متولد شد و تا سن هفت سالگی نزد عمویش به فراگیری قرآن و علوم اسلامی مشغول شد.

اشعار شیخ رضا به سبک عروضی و در همه اوزان سروده شده است و اشعار عرفانی و اشعار فارسی او از بهترین اشعار وی به شمار می‌رود.

اشعار کُردی شیخ رضا در ظاهر کوتاه و در معنا بلندند و کُردی‌های او به همه گویش‌های کُردی سروده شده که از اصطلاحات عامیانه و فولکلور زیاد استفاده شده است.

شیخ رضا موقعیت بی نظیری در ادبیات کُردی دارد و هیچ شاعری تا کنون در شعر هجو به پختگی او نرسیده است.

وی منتقدی سخت گیر است که زبان شعری قدرتمند و تشبیهات صریح و کنایه آمیز از ویژگی اصلی شعر اوست.

«هجو» نوعی شعر غنایی است که بر پایه نقد و تلخ و گزنده است و گاهی تا سرحد ریشخند و دشنام گویی می‌رسد که اشعار شیخ رضا مشهورترین هجوگوی ادبیات کُردی به همین گونه است.

وی در سال 1337 هجری، (۱۹۱۰) میلادی در بغداد دار فانی را وداع گفت.

بر اساس وصیت شیخ رضا این رباعیات بر روی مزارش نوشته شده است.

یا رسول الله چه باشد چون سگ اصحاب کهف

داخل جنت شوم در زمره احباب تو

او رود در جنت و من جهنم کی رواست

او سگ اصحاب کهف و من سگ اصحاب تو. ...