به بهانه رقص کردی در مدرسه غیردولتی مهاباد /دکتر صلاح الدین خدیو

سرویس موکریان- این یادداشت به قلم دکتر صلاح الدین خدیو روزنامه نگار و فعال اجتماعی نوشته شده و درکانال وی به نام شارنامه منتشر شده است.

سرویس موکریان- این یادداشت به قلم دکتر صلاح الدین خدیو روزنامه نگار و فعال اجتماعی نوشته شده و درکانال وی به نام شارنامه منتشر شده است.

​​​​​​​به گزارش زریان موکریان، اخیرا فیلمی از شادی و پایکوبی ـ رقص کردی ـ دانش آموزان و معلمان یک مدرسه غیرانتفاعی در مهاباد منتشر و دستمایه تحلیلها و تفاسیر گوناگون قرار گرفته است.(برای مشاهده کردن فیلم کلیک کنید.)

گویا این فیلم مربوط به یک ماه قبل است و همان زمان موضوع آن از طرف مسئولان آموزش و پرورش مورد رسیدگی قرار گرفته و پرونده مختومه هم شده است.

پخش فیلم یک ماه پس از رخداد آن، در وهله اول این ظن را ایجاد می کند که رقبای اقتصادی مدرسه غیرانتفاعی مورد اشاره به قصد " انتفاع " و با علم به حساسیت های موجود، آن را نشر داده اند.

اگر درباره این گمانه اندک تردیدی وجود داشته باشد، درباره کار غیرحرفه ای و غیراخلاقی کانال ناشر آن کوچکترین شکی نمی توان روا داشت.

رسانه هایی که به اندک اطلاع یا تعهدی به موازین حرفه ای ندارند و به مدد تکنولوژی، امکان حضور آسان در عرصه عمومی را یافته اند.

غیر از موارد فوق، این نکته را هم نباید از نظر دور داشت که رقص کردی از نوع رقص های رزمی و غنایی بوده و در جشنواره ها و مراسم های رسمی عرضه و اجرا می شود.

این بدان معناست که حتی مطابق معیارهای سخت گیرانه رسمی هم، نمایشی سبک و مبتذل تلقی نمی شود و شان هنری آن پذیرفته شده است.

لازم است به این تلقی، نسبی بودن هنجارها و معیارهای فرهنگی مناطق هم اضافه شود. زیرا بدون در نظر گرفتن نسبیت مذکور، نمی توان بدون افتادن در دام نگاههای کلی نگر و فاقد انعطاف، قضاوتی دقیق درباره هنجارمندی و ارزش گذاری " هەڵپەرکێی کردی " انجام داد.

رقص کردی بعنوان یک آئین سنگین و متین شادی دسته جمعی، همچنانکه پیشینه ای به درازای تاریخ حیات اجتماعی مردم کردستان دارد، مختص طبقه اجتماعی و یا سکت فرهنگی خاصی نیست و سنتی فراگیر و همگانی است.

به گونه ای که حتی در گذشته های نه چندان دور که جمعیت طلاب علوم دینی خیلی بیشتر از امروز بود، در محافل و مجالس آنها، به کرات انجام می گرفت.

حتی اگر ظرائف و دلایل پیشگفته هم مورد ملاحظه قرار نگیرد، باز دشوار است حکم به محکومیت و سرزنش حلقه های کوچک و اتفاقی  شادیهای از این دست داد.

دادگاه متهمان بانک سرمایه و ترمینولوژی مذهبی و سلوک متشرعانه آنان به صورت آنلاین جلو چشم همه است.

در واقع اگر اینان در برابر قانون به جرم اختلاس و دستبرد به اموال عمومی محکوم شوند، باید دعا کنند در پیشگاه پروردگار به جرم دروغ و ریاکاری، دچار کیفری بدتر و سنگین تر نگردند!

تحولات سالهای اخیر در حوزه اجتماع و فرهنگ علیرغم تلخی هایشان، اما مکررا این را خاطرنشان کرده که نه تسبیح و محاسن و پیراهن یخه بسته نشانه تدین است و نه حجاب برابر عفاف!

آنچه مثل خوره به جان اخلاق و فرهنگ و مدنیت افتاده، ریاکاری مذهبی و سیاسی و دوزیستی شدن کارکردی حیات اجتماعی زیر چنبره بایدها و نبایدهایی است که همه ظاهرا و مطابق یک قرارداد نانوشته به آن تن داده اند.

از این رو حادثه مهاباد در نوع خود به کلی فاقد اهمیت است و هرگونه پردازش خبری و مواجهه سیاسی با آن، معنایی جز انکار واقعیت های عینی و بیعت دوباره با " قرارداد دروغین" پیشگفته ندارد.