انتقاد شدید حبیب زاده از فضای دانشگاه های بوکان:دانشگاه باید خانه دوم دانشجو باشد نه حیات خلوت مسولان‼

سرویس موکریان_«حاج انور حبیب زاده» نماینده مردم بوکان در دوره های پنجم و هفتم مجلس شورای اسلامی با انتقاد از فضای دانشگاه های بوکان، در یادداشتی نوشت: دانشگاه باید خانه دوم دانشجو باشد نه حیات خلوت مسولان‼.

سرویس موکریان_«حاج انور حبیب زاده» نماینده مردم بوکان در دوره های پنجم و هفتم مجلس شورای اسلامی با انتقاد از فضای دانشگاه های بوکان، در یادداشتی نوشت: دانشگاه باید خانه دوم دانشجو باشد نه حیات خلوت مسولان‼.

​​​​​​​به گزارش زریان موکریان، متن یادداشت حبیب زاده به شرح زیر است:

امروز که به مناسبت روز دانشجو این یادداشت را می نویسم، بیش از یک دهه از آن روزها می گذرد که زمین دانشگاه آزاد بوکان را تحویل نماینده دانشگاه دادم و موفق شدم بدهی دانشگاه به وزارت مسکن و شهرسازی را تقسیط کنم. از شخص رئیس جمهور وقت، اعتباراتی برای تکمیل ساخت فاز دوم دانشگاه پیام نور  گرفتم و مجوز احداث دانشگاه علمی کاربردی را اخذ کردم.

اما آن روزها  هیچگاه تصور نمی کردم که این دانشگاه ها به جای پرورش و تربیت دانشجویان مطالبه گر  و متعهد به اجتماع، به حیات خلوت آقایان و بنگاه های اشتغالزایی عزیزان آنها  تبدیل شود.

بیش از یک دهه است موتور توسعه در دانشگاه های بوکان از کار افتاده است.تعداد رشته های کارشناسی ارشد دانشگاه پیام نور  بوکان به عدد پنج هم نمی رسد. دانشکده پرستاری فاقد ساختمان آموزشی و اداری و خوابگاهی است که در شان دانشجویان باشد. دانشگاه آزاد شهرهای اطراف در حال تولید قطعات خودرو هستند اما دانشگاه آزاد بوکان همچنان قائم به شهریه دانشجویان است.

شایسته سالاری حلقه گمشده در دانشگاه های بوکان است چه در انتصاب مدیران و چه در جذب هیئت علمی و مدرس.  جوانان نخبه ای که از بهترین دانشگاه های کشور مو فق به کسب مدارک تحصیلات عالی شده اند پشت درهای این دانشگاه ها مانده اند و درها به روی دوستان و نزدیکان تعدادی از مسئولان باز شده است.

دانشجویان  همواره نماد آزادی خواهی و مطالبه گری هستند اما در بوکان در خانه دوم خودشان گوشه نشین شده اند، حس مطالبه گریشان کشته شده است. اگر  از مسئولی پرسش گری کنند با مشت  آهنین رو به رو می شوند‌ به مانند مراسم روز دانشجو سال گذشته در دانشگاه پیام نور. در دانشگاه های بوکان نه از انجمنهای علمی در دانشگاه خبری است و نه از فعالیتهای فرهنگی و اجتماعی.

این دانشگاه ها نیاز دارند تا روح علم و دانش در آنها دمیده شود. درهای پرسشگری بدون استرس به روی دانشجویان باز شود تا دانشگاه به خانه دوم دانشجویان تبدیل شود‌.