کاریکاتور بنام کردستانی:  دلم  تا ابد برای حسن زیرک تنگ است

سرویس کردستان ـ "مهدی احمدیان" کاریکاتور بنام کردستانی به مناسبت سالروز تولد استاد حسن زیرک ضمن انتشار کارتونی از این استاد مسلم موسیقی کوردی در صفحه شخصی خود در اینستاگرام یادداشتی نوشت: دلم  تا ابد برای حسن زیرک تنگ است.

سرویس کردستان ـ

​​​​​​​به گزارش خبرنگار زریان موکریان، متن یادداشت"مهدی احمدیان" به شرح زیر است:

امروز هشتم آذر، نود و هشتمین سالروز تولد بزرگمردیست که بخش عظیمی از موسیقی کوردی تا ابد وام دار اوست، حسن زیرک.

زمان کودکی و شب های گرم تابستان را یادم میاد که پدرم کاست های او را در دستگاه ضبط صوت تک بلندگوی قدیمی اش می گذاشت و صدا در حیاط خانه پخش میشد:

کیژان ده چنه میرگولان ئه ی وه ی میر گینان

تیکرا ده چنین هه لالان

عاره ق له و هانیه ی ده تکی، تک تک دینه خوار

ته ر ده که ن ورده خالان...

پدرم مدهوش میشد، بدون آنکه من بفهمم این صدای بم سرکش از آنِ کیست و دقیقا از چه سخن میگوید

تازه الان که به سن آنموقع پدرم رسیده ام میفهمم حسن زیرک کیست.

حسن زیرک یک شخص نیست، فرهنگ است، تاریخ شفاهی موسیقی کوردی ست، همه میدانید که من چقدر آدم بی تعصبی آن هم در مورد نژاد و فلان بهمان هستم ،اما انصافا تا کورد نباشی قادر به درک زیرک نیستی.

حسن زیرک نابغه بود، مردی که سواد خواندن و نوشتن نداشت اما چیزی بیش از دو هزار ترانه و تصنیف و مقام دارد و شعر و آهنگسازی اکثر آنها هم با خود او بوده، تصانیفی که به ندرت ریتمی رقص ناک دارد و این خود امری بی سابقه در موسیقی کوردیست.

شهرام ناظری یکبار در باره ی او گفت: حسن زیرک هنگامی که وارد استدیو میشد، همزمان آهنگ را میساخت و شعرش را هم میگفت و میخواند، ما هرگز چنین شخصی در موسیقی نداشته ایم (و نخواهیم داشت)

افسوس که سعایت عده ای بدخواه که اینجا مجال صحبت از آن فراهم نیست باعث شد حسن زیرک از رادیو کرمانشاه کنار گذارده شود و سالهای پایانی عمر را در تنگدستی و بیماری گذراند، همانطور که سالهای جوانی را در آوارگی بین ایران و عراق سپری کرد و عاقبت در بوکان، شهری که در آن چشم بدنیا گشوده بود، چهره در نقاب خاک کشید،در حالیکه پنجاه سال بیشتر نداشت.

در تاثیر حسن زیرک بر من همان بس که در انتهای هر بداهه نوازی ،این تصنیفی از تصانیف حسن زیرک است که بعنوان حسن ختام جلوه مینماید. دلم تا ابد برای حسن زیرک تنگ است...